Baby Osteopathie

Category: 

Baby – osteopathie

 

Problemen bij de baby kunnen al een oorzaak hebben in de buik van de moeder. Wanneer er geen ernstige afwijkingen zijn kan het kind toch bepaalde spanningen ondervinden zoals weinig plaats in de baarmoeder, stuitligging of andere positie in de baarmoeder, trauma van de moeder tijdens de zwangerschap, voeding en roken bij de moeder spelen ook een rol.

 

Daarnaast is de geboorte van een baby een heel natuurlijk maar eigenlijk ook een heel traumatisch gebeuren. Het kind moet heel wat trek- en drukkrachten verwerken en het is opmerkelijk hoe het deze krachten met behulp van compensatiemechanismen kan opvangen. Inleiding en afremming van een bevalling, het meeduwen op de buik, gebruik van zuignap of tang, keizersnede, epidurale met verlies van controle over de krachten, geven vaak extra belasting voor de baby.

 

Met zachte osteopathische behandelingen kunnen deze problemen worden aangepakt . Onopgeloste disfuncties die leiden tot mobiliteitsbeperkingen veroorzaken bij vele kinderen en volwassenen problemen en hoe vroeger men erbij is hoe groter de kans dat het lichaam de beperking of de dominantie volledig kan lossen. Via een aantal osteopathische behandelingen wordt het kind in optimale conditie gebracht om tijdens het verdere groeien zelf op problemen te kunnen aanpassen en ze ook te kunnen overwinnen. De veel gebruikte uitspraak ‘het zal er wel uitgroeien’ is lang nog niet zo gek bedacht alleen heeft het kind soms wat hulp nodig om de mogelijk vastgelopen spanningen en bewegingsbeperkingen te kunnen loslaten.

 

Osteopathie is geen vervanging van de kindergeneeskunde of andere disciplines. Voor een optimaal resultaat is een samenwerking vaak nodig.

 

Excessief huilen (huilbaby’s)

Huilen is voor een baby het signaal dat hij/zij zich ongemakkelijk voelt. Tot een jaar is dit dé manier om met ons te communiceren. Het is steeds belangrijk eerst uw (kinder)arts te consulteren om zeker te zijn dat er niets fysieks mankeert. Indien er geen directe aanwijsbare oorzaak te vinden is voor het huilen, kan het zinvol zijn een osteopaat op te zoeken. In theorie wordt een baby die meer dan drie uur per dag huilt, meer dan drie dagen per week en gedurende meer dan drie weken lang, een huilbaby genoemd. ‘Het groeit er wel uit’ gaat hier zeker niet op, onze ervaring leert dat er altijd een reden is. De osteopaat is ervoor opgeleid te onderzoeken waar de baby spanning vast houdt. Via osteopathie kunnen de bewegingsbeperkingen verholpen worden en de overprikkeling op het zenuwstelsel gereduceerd waardoor de baby minder last ondervindt, minder huilt en weer optimaal kan ontwikkelen. Grote functionele beperkingen (vb. een voorkeurshouding in de hals) kunnen het kind immers later op fysiek en psychisch vlak heel sterk beïnvloeden. Hoe vroeger dit wordt gecorrigeerd hoe minder kans op blijvende invloed.

 

Voorkeurshouding

Bepaalde fysieke stressvolle situaties voor, tijdens en na de bevalling kunnen leiden tot verlies van beweeglijkheid en functie ter hoogte van de hele wervelzuil, ribben, en bekken maar in het bijzonder ter hoogte van de halswervels, de schedelbasis en in de kraakbenige verbindingen of suturen in de schedel. Dit kan resulteren in een overprikkeling van het zenuwstelsel met een slechte inhibitie of remming van de primitieve reflexen. Hierdoor gaan bepaalde spierketens zich onnodig veel aanspannen en veroorzaken hierdoor een dominante voorkeur. Het kindje lijkt vast te liggen in een bepaalde houding. Dit geeft dan een voorkeur die eigen is aan de ontremde reflex: bijvoorbeeld een asymmetrische tonische nekreflex. Hierdoor roteert het kindje met het hoofdje naar 1 kant en neigt naar te veel nekstrekking. Ook de ledematen kunnen hierdoor een specifieke houding aannemen. Hierdoor kunnen ook bepaalde delen van de schedel een afvlakking gaan vertonen zodat een asymmetrie in de schedel en/of het aangezicht optreedt. Andere problemen zoals reflux, krampjes,… horen hier ook vaak bij.

 

De osteopaat herstelt het verlies aan beweeglijkheid ter hoogte van de vastgestelde beperkingen (schedelbasis, halswervels, ribben, diafragma, …) die in relatie kunnen staan met de gekende voorkeursligging. Door het herstel van de symmetrie (mechanisch en motorisch) kan de baby weer vrij bewegen in alle richtingen zonder dominant te worden in zijn voorkeur. Secundair hierdoor kan de afvlakking ter hoogte van de schedel als gevolg van een verder normale groei na verloop van tijd weer normaliseren. Verder adviseert uw osteopaat u wat u zelf thuis kunt doen om een verdere voorkeur te voorkomen.

 

Reflux en darmkrampjes

Mogelijke oorzaken kunnen zijn; intolerantie aan koemelk bij flesvoeding, allergie, familiaal erfelijke factoren, stress bij de baby na zware bevalling of in leefsituatie, de werking van het verteringssysteem kan in aanvang nog wat onrijp zijn, er kan een overactiviteit zijn van het maag-darmsysteem door een irritatie of overprikkeling van het zenuwstelsel dat de werking van het verteringssysteem reguleert. Deze overprikkeling kan ontstaan op basis van bewegingsbeperkingen of functieverlies in het bewegingsapparaat of weke delen zoals de wervelzuil, het diafragma, …. Voor de goede werking en regulering van het verteringssysteem zijn verschillende neurologische (zenuwbanen, zenuwkernen van de hersenzenuwen, schakelmechanismes ter hoogte van het ruggemerg en de zijhoorn) structuren van belang dit zowel centraal, als ter hoogte van de wervelzuil als in de orgaanwand zelf. Disfuncties (bewegingsbeperkingen) binnen het bewegingsapparaat ter hoogte van deze regio's die een rol spelen in de regulatie van het verteringsproces kunnen dit proces negatief beïnvloeden. De osteopaat zal er dan ook voor zorgen dat deze structuren niet meer overprikkeld worden door verschillende minder beweeglijke regio's te behandelen.